Encontro con Xosé Paio

O traballo desde as bibliotecas escolares non ten sentido sen o alumnado, destinatario das actividades. Pero o mellor é cando eles mesmos son os creadores dos contidos, por iso quixemos que Payo, xa xubilado, estivese connosco e lles ensinase aos rapaces e rapazas de Debuxo artístico o que levan facendo os seus compañeiros e as súas compañeiras desde hai anos, e como a biblioteca pode ser unha boa lanzadeira para o seu futuro profesional como deseñadores, creativos ou artistas.

Payo retirouse, e agora desfrutamos da súa presenza e sabedoría.

Retirouse Xosé Paio

Paio colgou a pucha.

Aí quedan, con ela, a rosa e o látego. Canda el, durante un tempo, marchará un doce extravío que o fará buscar aulas nas rúas. Onde atopará agora este home o seu proscenio, dende onde soprará as palabras xustas e precisas que fagan boa sementeira, e a quen...? Pero de certo que só será coma unha brétema mañanceira o que o faga descarreirar un chisco, só iso, un espellismo de corredores que xa non levan a rapaz ningún.

Porque o tempo que foi está tan cheo de verdades e certezas que non precisa da nostalxia para alongarse fantasiosamente. O tempo que está por vir demanda a mesma paixón destes anos, a mesma mestría que compasou a severidade coa xenerosa e incondicional dedicación a unha profesión. Hai na vida que vén, cerca, moi cerca, quen sen dúbida demandará a transmisión desas leccións. Non é posible deixar de ser o que un quixo ser.

Retirouse Xosé Paio: quede aquí resoando para sempre un longo bruído de recoñecemento desta Marela.