26 marzo, 2026

Coa nosa xente: Luís e Nuria


Grande é a ledicia cando recibimos novas de recoñecementos á nosa xente, ás persoas que compartiron as nosas aulas. Se a presenza é dobre, dobre é a alegría. Se os méritos se sitúan na órbita do ben común -neste caso, a medicina pública- o gozo multiplícase.

Esta semana, a SEPAR  distinguiu o Servizo de Neumoloxía do Complexo Hospitalario Universitario de Santiago (CHUS) co Diamante con Excelencia, a súa máxima certificación, o que significa o cumprimento dos requisitos máis esixentes en asistencia, docencia e investigación, por parte do CHUS.

E velaí que a foto non moi difundida que atopamos en El correo gallego ábrenos un sorriso dos certos. Luís e Nuria, aí os están: o segundo dos varóns pola esquerda e a primeira pola dereita.

Luís González Taboada é o Director de Atención Hospitalaria da Área Sanitaria de Santiago e Barbanza. Nuria Rodríguez Núñez é relevante neumóloga no CHUS. El encádrase na primeira promoción do BUP (1975-79), ela na penúltima (1995-99): vinte anos de historias mil e de alegrías, como esta, para compartir.

Hoxe non publicamos as fotos da ficha de COU, senón as de 1º de BUP:


Como a Fernando de Quián non lle gustou a resolución destes, comentou en "melloralas":




Parabéns, Nuria. Parabéns, Luís.

07 xaneiro, 2026

Catro meses, algunhas pegadas



En primeiro lugar, as sempre necesarias conmemoracións, que permiten facer presentes figuras e feitos que a présa diaria tende a sepultar no esquecemento. Libros e textos para recordar e aprender: Mes da ciencia en galego, Día das escritoras (daquelas que empezaron arredor de 1975), Día internacional da eliminación da violencia contra a muller (una exposición multidisciplinar coa colaboración de varios departamentos e do alumnado).




En segundo lugar, a visualización de dous feitos históricos en proceso: un, o conflito por Palestina que estourou criminalmente os dous últimos anos logo de moitos, moitísimos, non menos criminais) e, outro, o proceso histórico da formación da España democrática que arrancou en 1975 coa morte de Franco (moi agradecidos pola achega de material periodístico do profesor Paio). Ambas exposicións serviron de espazos para explicacións axeitadas e necesarias por parte do profesorado de historia.






Resolveuse tamén o último Premio Vitoria Taboada, en camiño de profundas reformas pola intrusiva IA...


O alumnado de 1º de bacharelato de Anatomía mostrou os seus traballos no curruncho de Toc-Toc a Ciencia:

E, por último, imos dando os primeiros pasos nos proxectos de Bibliotecas solidarias e creativas, que non sabemos moi ben aínda onde nos poden levar: o voluntariado levou o contacto interxeracional ao Colexio Xesús Golmar e fixo as súas primeiras colaboracións na xestión da biblioteca e o alumnado de artes interveu creativamente no mobiliario; puxemos tamén a probas algún que outro xogo manipulativo, para ver até onde se pode chegar con eles na biblioteca.

















17 novembro, 2025

Coa nosa xente : Miguel Gulín Castro

Ao fío do logro de ser o número un na oposición ao Corpo Executivo do Servizo de Vixilancia Aduaneira (SVA) da Axencia Tributaria na modalidade de Navegación, traemos hoxe á sección Coa nosa xente ao graduado en Náutica e Transporte Marítimo Miguel Gulín Castro.

Miguel Gulín, Foto: Marcos Míguez / La Voz de Galicia

Durante a travesía de tres meses de prácticas nun petroleiro, foi cando Miguel tomou a decisión de se presentar ás oposicións. Verbo disto confesa en declaracións a La Voz de Galicia: Xa o vin claro, pensei que estar embarcado era unha aventura, pero con vistas ao futuro a oposición é un traballo que me daría estabilidade. Aclarando ademais o porqué da elección: A miña especialidade ten como obxectivo combater unha lacra como o narcotráfico, é algo que me enche.

E meu dito, meu feito. Ao tempo que remataba o traballo de fin de grao, comezou xa a preparar as oposicións, estudando como un tolo (tal e como Miguel lle confesa a Rocío Ramos para La Voz de Galicia) e compaxinándoo con prácticas no Centro de Comunicacións Radiomarítimas da Coruña, prácticas a media xornada. Así que, saía a mediodía e estudaba ata as once da noite. Foi un atracón.

Á parte, Miguel, desde terceiro de carreira, traballou como camareiro para dispor de autonomía económica: Estaba na Coruña, vivindo fóra da casa e quería gañar para min (sic La Voz de Galicia). Un exemplo claro de que o esforzo adoita ter recompensa.

Moitos parabéns e moito ánimo, Miguel.

A seguir o noso Miguel cando o 2º do Bacharelato: 


Miguel no curso de 2º Bac. 2019-20. Copyright IES Aller Ulloa