28 maio, 2009

Unha recomendación: un libro e un poema de María Xosé Queizán

O pasado 17 de maio foi un bo día para mercar libros en galego, iso que tanto custa outros días...

Co pensamento sempre a medio camiño entre o placer persoal e a utilidade didáctica, unha simple ollada a Metáfora da metáfora de María Xosé Queizán (en Espiral Maior) deu con el no noso peto. Aínda que con varias dúbidas acerca das súas bondades literarias, unha vez lido resulta evidente a súa utilidade como posible texto introdutorio á poesía.

É, pois, unha recomendación: son poemas breves, sinxelos, pero tamén precisos na expresión e inxeniosos no contido, que xogan coa metáfora e a parodia de tópicos literarios para plantexar que a ficción non só vive na literatura senón tamén na realidade.

24 maio, 2009

Ha muerto Rafael Conte

Desde hacía unas semanas, había desaparecido de las páginas de Babelia y algunos maliciábamos que algo malo podía estar pasando. Hoy, al llegar a la página de obituarios de El Mundo, nos hemos encontrado con el suyo, y así los peores presagios se han confirmado: Rafael Conte ha muerto.

Junto con Miguel García-Posada, Conte ha venido desempañando, y hablamos solo de los últimos 30 años, un papel esencial en la orientación literaria de muchísimos lectores, tanto desde las páginas del legendario ABC Cultural como desde el suplemento de El País.

Sobre todo y ante todo un gran lector, y de ahí su interés como crítico, sus comentarios han resultado siempre una lectura obligada para los aficionados a la buena literatura por la enorme cantidad de información literaria que ofrecen, pues a muchos le han servido de punto de partida para el conocimiento de autores y libros de calidad. Algo realmente impagable.

El desalentador panorama de la crítica literaria actual en nuestros medios de comunicación, donde cualquiera es crítico y donde uno no sabe muy bien cuál es exactamente el objetivo que tienen los suplementos culturales, permite valorar en su justa medida la labor y la capacidad de Conte, al que muchos lectores echaremos de menos por el gran servicio que siempre nos ha prestado.

11 maio, 2009

Biblioteca, memoria del mundo

A punto de terminar la lectura de esa inesperada obra maestra que es Austerlitz, de W. G. Sebald, me encontré con el siguiente fragmento:

"En algún momento posterior, dijo Austerlitz, vi una vez, en un documental en blanco y negro sobre la vida interior de la Bibliothèque Nationale, cómo los mensajes neumáticos pasaban rápidamente de las salas de lectura a las estanterías, a lo largo de un sistema nervioso, por decirlo así, y cómo los investigadores, vinculados en su conjunto con el aparato de la biblioteca, formaban un ser muy complejo y en continuo desarrollo, que necesitaba alimentarse de miríadas de palabras para poder producir a su vez otras miríadas de palabras. Creo que esa película, que sólo he visto una vez pero que en mi imaginación se ha vuelto cada vez más fantástica y monstruosa, llevaba el título de Toute la mémoire du monde, y había sido hecha por Alain Resnais." (W. G. Sebald, Austerlitz, Anagrama-Compactos, n350, Barcelona, 2004 -or. 2001, trad. de Miguel Sáenz, pág. 261)

Como habríais hecho vosotros, yo también busqué ese documental de 1956. Aquí está. Ni qué decir tiene, que merece la pena. Sobre todo, viéndolo en paralelo con este otro, que protagonizaba una antigua entrada tarabelesca.

09 maio, 2009

1ºFestival de animación do IES Ramón Mª Aller Ulloa

O que nesta entrada vos presentamos é unha, cremos, orixinal actividade que nos permitiu dar a coñecer entre o alumnado o mundo das curtametraxes. Ensaiada o curso pasado baixo o nome de Curtas IRMAU'08, desta volta a escrupulosidade coa que foi preparada por Seve e Sebas (a música e a plástica unidas paronomasicamente) deu como resultado un precioso libriño no que se explica o seu sentido e obxecto, e no que se poden atopar varias orientacións técnicas e didácticas.



Aínda que aquí mesmo vos deixamos cumprido enlace a ese libriño, para que o poidades consultar e roubar por se vos animades coa experiencia, se tivesemos que precisar o máis salientable deste 1ºFestival de animación do IES Ramón Mª Aller Ulloa é que foi unha oportunidade única para que os rapaces poidesen achegarse, críticamente, ó ámbito da creatividade audiovisual, visionando unha completa mostra de curtas de moi diversa estética e técnica, pero co nexo común da orixinalidade e a calidade artística. Toda unha morea de minutos de imaxe e son que, é ben seguro, a máis dun abriulle as billas da inspiración...

E aquí tendes as ligazóns a case tódalas curtas que formaron parte do noso Festival.

1. Animación 3D
Le foto dello scandalo, Katedra, Bozhestvo, Birthday Boy, Tadeo Jones, Delivery, Sefr Darajeh, Codehunters, Elephants Dreams, Meme le pigeons vont paradis.


2. Animación tradicional/2D

Le jeune fille et les nuages, Bookashkis, Le Corde, La revolution des crabes, The old crocodile, The Danish Poet, Histoire tragique avec fin heureuse, Isabelle au bois dormant, Lapsus, The Pearce Sisters.


3. Técnicas mixtas.

Âme noire, Hasta los huesos, Les oiseaux blancs, les oiseaux noirs, Das Rad, Fast Film, City Paradise, The Misterious Explorations of Jasper Morello, The Tale of How, 1977, Muto.


4. Panorama Galiza.

A Xuagarana, Minotauromaquia, Km. 53, A meiga chuchona, Carne de cañón, O bufón e a infanta, Garto, Leo, historia dun final, O ataque dos kriters asasinos, O pintor de ceos.


5. Pantalla "Cinema Kids".

Top Gum, Hash, Badgered, Piñata, Promesa, Tyger, KJFG nº5, Oktapodi.

28 abril, 2009

Voces desde Auschwitz, y más allá...

 
El emocionante descubrimiento de una botella en Auschwitz con palabras (y qué más da qué palabras) escritas por algunos de los que allí sufrieron y murieron, nos ayuda, una vez más, a recordar cierta verdad esencial y cierto poder, también esencial, del lenguaje.

Primo Levi recordaba en Si esto es un hombre (págs. 51-52, edición del Círculo de Lectores/Galaxia Gutenberg) la lección que Steinlauf, un viejo soldado austrohúngaro, le dio a la semana de haber llegado a Auschwitz:

"...precisamente porque el Lager es una gran máquina para convertirnos en animales, nosotros no debemos convertirnos en animales; que aun en este sitio se puede sobrevivir, y por ello se debe querer sobrevivir, para contarlo, para dar testimonio; y que para vivir es importante esforzarse por salvar al menos el esqueleto, la armazón, la forma de la civilización. Que somos esclavos, sin ningún derecho, expuestos a cualquier ataque, abocados a una muerte segura, pero que nos ha quedado una facultad y debemos defenderla con todo nuestro vigor porque es la última: la facultad de negar nuestro consentimiento."

Más de cincuenta años después, ese papel encontrado en el lugar más recóndito imaginable contiene, precisamente, en apenas unas palabras la negación de ese consentimiento por parte de ocho personas.

Y por eso ellas siguen vivas, y con ellas todos los demás.

Y, a propósito de esto, una recomendación. Dentro de la interminable bibliografía sobre el holocausto, y aunque a veces uno tiene la sensación de que ya está todo dicho y todo leído, hace tres años Círculo de Lectores/Galaxia Gutenberg publicó una recopilación de testimonios de supervivientes de la shoah que ofrecía un cúmulo de recuerdos en primera persona cuya autenticidad sigue provocando la inquietante sensación de que es un tema que es y debe ser interminable. La referencia es esta y la portada la que se ve en la foto adjunta.