"As Ramonas", con Ana Cabaleiro

Achégase a fin do curso e parece que, tamén, da pandemia, así que o alumnado dos clubs de lectura Tarabelos I e II puido gozar dunha xornada lúdico-artística polas terras de Trasdeza.

A primeira parada foi o MOSTEIRO DE CARBOEIRO. Alí, da man de  Xesús e Núria, integrantes de Tesouros novos, coñeceron como se foi construíndo o edificio, o paso do románico serodio ao gótico cos diferentes tipos de arcos e bóvedas; viron os restos da policromía que cubría as paredes  interiores; estudaron as ábsidas e rosetóns;  convertéronse no Abade Fernando por un momento, co seu báculo e mitra; descubriron os gravados (os auténticos e as mostras de vandalismo) e coñeceron a historia deste singular edificio desde as súas orixes no século X, símbolo do poder nobiliario relixioso, ata a reconstrución actual, pasando pola desamortización, o período de abandono total, o espolio e o vandalismo.

Xa fóra do edificio, na aula de interpretación, xogaron a ser mestres de obra e canteiros e levantaron, peza a peza, unha maqueta do edificio. Mais, antes tiveron que aprender a facer arcos de medio punto e apuntalados, e conseguir que ao quitar o acimbre de madeira a clave aguantase ben e o arco non se derrubase.

 

A media mañá, o grupo deixou atrás o claustro e o recinto relixioso para seguir a canle do RÍO DEZA atendendo as explicacións do seu profesor de Educación Física, Borja Costoya. Por veces, o camiño non resultaba fácil, as pedras estaban esvaradías e as silvas convertíanse en soltas naturais que había que evitar. Pero a paisaxe ben o valía.

E tras xantar na Área Recreativa A Carixa a rapazada só podía encamiñarse cara á FERVENZA DO TOXA. Non por coñecidas estas augas deixaron de resultarlles menos atractivas, así que mollaron as mans (para os pés estaban demasiado frías), tiraron fotos, subiron ao miradoiro... e gozaron do sol.

Finalmente, pasadas as tres e media da tarde, a escritora que, dalgunha maneira, propiciou todo isto, estaba a esperarnos na vella ESTACIÓN DO TREN DE ABADES.

Grazas a ANA CABALEIRO e á súa novela As Ramonas, todas e todos nos convertemos en Mona Otero e fomos facendo o seu percorrido vital: Estación de Abades (aínda que para o Adif era Bandeira), estación de Castro (a máis deteriorada de todas elas), taberna de Lola, campo da festa de Saídres e estación de Ponte. 

Carmen Frade e Adriana Iglesias, coordinadoras dos clubs de lectura, guiáronnos ao longo destes dous meses de lectura. Nesta tarde de tronos, pero sen auga, Ana Cabaleiro resolveu as nosas dúbidas e fíxonos reflexionar sobre o paso do tempo, o bonito e o feo das nosas orixes, o que queremos deixar atrás... E ata nos pediu que fósemos Mona Otero, que nos convertésemos nesa muller creativa e construísemos a nosa fotografía persoal.

 

E como adoita pasar nestes casos, cando as cousas saen ben, os rapaces preguntan pola próxima. A modo de exemplo, deixámosvos o comentario que nos fixo chegar Álex Sucasas, un dos participantes no itinerario lector:

"Gustoume moito o itinerario ao Mosteiro de Carboeiro e á Fervenza do Toxa, xa que permite desinhibirte das dificultades do centro educativo e vivir novas experiencias. Fíxome posible volver saír á natureza en grupo, descubrindo zonas e detalles da contorna e ollalos con abraiante beleza.

Estar na natureza é agradábel, faite desconectar, vivir o momento con quen estás, socializar e, o máis importante, ter cousas boas que contarlle á xente e aconsellala para que fagan a mesma ruta sós/soas ou acompañad@s. No meu caso, ao día seguinte da excursión tiña un exame, e durante este tempo vin as cousas máis positivas con respecto ao que quería facer nesa proba e as miñas expectativas. 

Outra cousa é o subidón que recibe o teu corpo ao camiñar. 

Se dispuxésemos de, polo menos, en cada trimestre de tres saídas, aumentarían as nosas expectativas e ánimo para estudar, pois serían nove paradas no camiño do curso que abafa ao estudante".

E a propia Ana Cabaleiro tamén nos fixo chegar a súa impresión da actividade:

"Unha das cousas máis marabillosas que me pasaron este mes de abril foi compartir o roteiro de AS RAMONAS con alumnado do IES Aller Ulloa de Lalín.

Grazas a todxs por "xogar" a ser Mona Otero durante toda unha tarde e percorrer os escenarios da súa historia literaria coa mente aberta.

Grazas a Carmen e Uxía, as profas que o fixeron posible.

E se as "creacións" que xurdiron deste roteiro frutifican en formato libro, eu quero ir á festa de presentación!!

Facebook de Ana Cabaleiro

Pola nosa parte, non podemos dicir máis que grazas Ana, moitas grazas por prestármonos o teu tempo e axudármonos a empezar a ser escritores e escritoras.

Ao fío da excursión a Portomarín do Club de lectura

Ao fío da excursión a Portomarín do Club de lectura,  na Marela recibimos tres interesantes reflexións sobre a novela que motivou a viaxe, O misterio de Portomarín, e outra sobra a propia viaxe.

"Primeiro Portomarín e logo Castrelo do Miño..."

Gustoume moito o libro "O misterio de Portomarín" xa que  me tira moito este tipo de libros e a súa trama, cada vez que pasaba ao seguinte capítulo do libro enganchábame máis. Pareceume un libro moi bo e entretido, sobre todo ao final, xa que ten moita intriga e éntrache máis curiosidade sobre o que vai pasar despois. Recomendo esta obra ao 100%, tanto para adolescentes como para persoas máis vellas ca min.

Martin Díaz 

A min este libro gustoume moito. A trama paréceme moi interesante e fai que te enganches ao libro. É unha obra adecuada para a nosa idade, xa que non ten un vocabulario moi complexo e está todo moi ben explicado e narrado. Tamén me gusta a presentación: tanto a portada do libro, como a distribución dos capítulos. 

María Villamarín

O misterio de Portomarín gustoume moito porque cada vez que rematabas un dos capítulos, este enlazaba co seguinte e sempre quedabas coa intriga ata o final do libro. Tamén hai partes interesantes sobre a historia de Portomarín, coma a historia do embalse de Belesar.

Samuel Fernández

Sobre a excursión

A viaxe a Portomarín gustoume moito xa que coñecín un lugar novo na nosa terra galega. Nunca cheguei a pensar que un albergue fose coma o que vimos, cheo de liteiras, e, sobre todo, impactoume un cartel que vin alí que poñía “Silencio a partir das 23:00 h”. 

A igrexa de San Nicolao pareceume preciosa e coñecer a súa verdadeira historia do porqué se fixo así tamén. Despois de todo iso, fixemos a camiñada do río Loio, sendo este un hábitat natural único de Galicia, foron 7 km de chuvia, risas e ganas de chegar a ese final onde nos esperaban aqueles marabillosos xeados, que sabían xenial!

Samuel Fernández 

Así mesmo o alumnado do Club de lectura elaborou unha completa reportaxe gráfica sobre o evento:

Á esquerda, as pedras numeradas de San Nicolao (Antón). Á dereita, o río Miño (Xiana)

Ruta do Loio de Samuel e Xiana, respectivamente

Á esquerda, igrexa de San Pedro (Samuel); á dereita, San Nicolao (Iris e Uxía)

Á esquerda, Ponte da Retorta (Iris e Uxía); á dereita, fervenza (Samuel)

Igrexa de San Nicolao, fachada e porta (Martín Díaz)

Á esquerda, igrexa de San Pedro (María); á dereita, fonte fronte a igrexa (Martín Díaz)

Casa onde apareceu o óso (María) e casa asolagada (Martín Díaz)

Á esquerda, Hotel Ferramenteiro; á dereita, inicio da ruta do Loio (Iris e Uxía)

Á esquerda, alambique (Carlos); á dereita, escalinata e capela das Neves (María)

Á esquerda, xoaniña na lavanda (Antón); á dereita, flor de romeu (María)

Á esquerda, marca de canteiro en San Nicolao (Antón); á dereita, igrexa de San Nicolao (Carlos)

                               Á esquerda, fervenza (Carlos); á dereita, fervenza da Ruxidoira (Antón)

Carballo milenario (María)

Ponte nova sobe a vella (María)

A tropa do Club de lectura

Viaxe-agasallo de fin de curso da Biblioteca

26 dos nosos mellores lectores levaron a Biblioteca do Aller Ulloa ao Castro de San Cibrao de Las (excelente o traballo do Parque Arqueolóxico) e aos Mosteiros de San Pedro de Rocas e Santa Cristina e Santo Estevo de Ribas de Sil.